Vorige week constateerde ik consternatie op het huwelijksfront. Rotterdamse ambtenaren mogen huwelijkslustige homoparen niet weigeren, las ik namelijk in het AD. Niet dat ze dat eerst wel konden, maar toen de anderen niet opletten heeft de ChristenUnie stiekem een regeltje in het regeerakkoord gekrabbeld waardoor ze dat wel zouden gaan kunnen. Persoonlijk heb ik er niet zoveel last van, want Jolanda is echt een vrouw en ik was tenminste eerder vandaag nog een man. Toch vind ik het een goede actie van de “Rotterdommers”. Ik geloof namelijk niet in God maar in de wetenschap en de laatste heeft voor mij voldoende overtuigend aangetoond dat liefde tussen homo's net zo oprecht kan zijn als tussen hetero's. Ik geloof daarom dat je alleen gewetensbezwaren kunt hebben tegen het homohuwelijk als je bezwaren hebt tegen het huwelijk in het algemeen. En als je daarvan last hebt geloof ik dat je beter geen ambtenaar van de burgelijke stand kan worden.(Ja, 't is misschien wat zwaardere kost dan u van me gewend bent, maar anders word ik binnenkort helemaal niet meer serieus genomen. Weest u echter niet ongerust, want het is zometeen over.)
Heerlijk is dat, om ergens zo'n onweerlegbaar beredeneerde mening over te hebben. Vandaag zag ik echter iets waarvan ik niet zo goed weet wat ik ermee moet. “Baby huwt hond” was de naam van dat artikel. Ik denk dat ik eerst maar eens even afwacht wat ze hier in Rotterdam van vinden.
Het is tijd voor een pijnlijke bekentenis: ik ben van oorsprong een programmeur. En daaraan gerelateerd: ik werk de leeftijdtellers in de rechterkantlijn niet handmatig om 12 uur 's nachts bij. Ik heb een stukje “script” geschreven dat de leeftijden automatisch uitrekent.
Ongetwijfeld hebben velen van u een favoriet radiostation. Ik heb er ook een, namelijk 
Ik kan het me nog goed herinneren. Het was midden jaren negentig en het water leek nog maar een paar centimeter onder de rand van de lekdijk te staan. Op school gingen verhalen rond over plaatsgenoten die hun huisraad alvast van de begane grond naar een bovenverdieping aan het verslepen waren.
Onvoorstelbaar wat een publiek je met zo’n weblog wel niet bereikt. Zelfs de journalisten van het AD behoren tot de lezerschare! Naar aanleiding van mijn vorige stukje is één van hen intensief op zoek gegaan naar een exemplaar van de daarin behandelde brief. En nadat-ie hem gevonden had heeft hij hem aan een nauwgezet onderzoek onderworpen. Wat 
Ik zal beginnen met het inlossen van de belofte die ik gisteren gedaan heb: het thuiswerken is me prima bevallen. En u mag me wel dankbaar zijn, want omdat ik thuis ben gebleven kon u vanavond zonder file naar huis.
Ik had al zo'n vermoeden dat iemand daarboven gewoon een paar weken was vergeten de blaadjes van de WC-kalender te trekken, en daarom niet in de gaten had welke dag van de week het was. Vandaag werd dat vermoeden bevestigd. Want morgen is het weer zo ver: we hebben weer een WOD. Een WOD, zult u zeggen? Jawel, een WOD: Weeralarm Op Donderdag.
De politie heeft een 21-jarige automobilist van de A16 geplukt en bekeurd omdat hij achter het stuur zijn krant zat te lezen, lees ik in de krant. Daar word ik toch even stil van. Dat is natuurlijk schandalig! Dat de politie blijkbaar geen enkel begrip kan opbrengen voor die arme kerel, bedoel ik natuurlijk. Ik weet precies wat die man aan het doen was: koortsachtig zoeken naar materiaal voor zijn weblog.
Het gebeurt wel eens dat je wordt overvallen door een spontane constatering waar je gewoon niet omheen kunt. Dat kan erg confronterend zijn en je hele wereld op zijn kop zetten. Precies zo was het ook voor ons.
Zelf werd ik er al knettergek van. Die e-mails die suggereren dat ik een gigantisch erectieprobleem heb en hoognodig aan de Viagra moet. Of “V1@9r@”, zoals het dan gespeld wordt. Vandaag blijkt het probleem echter veel verder te reiken dan mijn persoonlijke irritatie. In het AD staat namelijk een kop dat